Türk demir-çelik sektörünün önde gelen oyuncuları, Avrupa Komisyonu'na karşı sürdürdükleri uzun soluklu hukuk mücadelesinde sonuç aldı. Avrupa Komisyonu, Türkiye’den ithal edilen belirli sıcak haddelenmiş demir, alaşımsız veya diğer alaşımlı yassı çelik ürünleri üzerine yürüttüğü soruşturmanın ardından, 5 Temmuz 2021 tarihinde kesin vergileri yürürlüğe koymuştu. Bu düzenleme ile birlikte çeşitli üretici şirketlere farklı oranlarda mali yükümlülükler getirilmişti.

Uygulanan kesin anti-damping vergisi oranları ise şu şekildedir: Çolakoğlu Metalurji için yüzde 7,3; Erdemir Grubu için yüzde 5,0; Habas A.Ş. için yüzde 5,7 ve yüzde 4,7; Borçelik için yüzde 5,7; diğer Türk üreticiler için ise yüzde 7,3 olarak belirlenmiştir. Bu kararın ardından, Çolakoğlu ve Erdemir grupları durumu AB Genel Mahkemesi'ne taşıyarak yargı yoluna başvurdu.

Erdemir, İskenderun Demir ve Çelik A.Ş. (İsdemir) ile Erdemir Çelik Servis Merkezi'nin başvurusu T-629/21, Çolakoğlu Metalurji ile Çolakoğlu Dış Ticaret'in başvurusu ise T-630/21 dosya numaralarıyla yargı gündemine alınmıştır. Yargılama sürecinde en tartışmalı konu başlıklarından biri döviz kuru hesaplamaları oldu. Şirketler, damping marjlarının tespitinde döviz kuru dalgalanmalarına karşı aldıkları finansal korunma önlemlerinin dikkate alınması gerektiğini öne sürdü.

Dava kayıtlarına yansıyan bilgilere göre, Erdemir ve İsdemir'in birlik ülkelerine gerçekleştirdiği ihracat, euro veya dolar cinsinden faturalandırılmasına rağmen, Komisyon bu tutarları Türk lirasına dönüştürdü. Bu durum, Türk şirketlerinin hesaplamalarda dezavantajlı duruma düşmesine neden oldu. Avrupa Birliği (AB) Genel Mahkemesi, 8 Mayıs 2024 tarihinde verdiği kararla Türk şirketlerinin taleplerini reddetti.

Bu gelişmenin ardından, kararları üst mahkemeye taşımaya karar veren üreticiler, Avrupa Birliği Adalet Divanı nezdinde temyiz yoluna gitti. Ancak, en üst mahkemeden çıkan nihai karar ile Türk şirketlerinin Avrupa Komisyonu'nun 2021 yılındaki vergilerine karşı verdiği hukuki mücadele sonuçsuz kaldı. Mahkeme, her iki dosya kapsamındaki şirketlerin kendi yargılama masraflarını üstlenmesine, ayrıca Avrupa Komisyonu'nun da mahkeme giderlerini tazmin etmesine karar verdi.

Alınan bu nihai karar, Avrupa Birliği'nin Türkiye menşeli söz konusu çelik ürünlerine yönelik Temmuz 2026 itibarıyla başlattığı nihai gözden geçirme soruşturmasıyla aynı döneme denk geldi. Bu durum, Türk demir-çelik sektöründeki şirketlerin Avrupa pazarındaki rekabet gücünü etkileyen önemli bir gelişme olarak değerlendiriliyor. Tarafların yargı süreçleri, ticari ilişkilerdeki belirsizliği artırarak sektördeki üretici firmaların geleceğini doğrudan etkileyebilir.