Neslihan Yetişkin’in yeni sergisi “Aidiyet Bahçesi”, doğa ile insanın köklenme ve ait olma arayışı arasındaki bağı keşfetmeye davet ediyor. Bu sergi, bitkilerin yeni topraklara yayılması gibi insanların da zaman zaman yaşadıkları yerleri geride bırakmalarını ve belleğiyle yeni yerlerde hayata tutunmalarını ele alıyor.

Sergide Yetişkin, balmumu batik ve doğal boyama tekniklerini kullanarak keten kumaşlar ve farklı yüzeyleri siyah havuç, meşe palamudu, pas ve doğal boyalarla dönüştürüyor. Bu malzemelerin bıraktığı izler, doğal renklerin zaman içinde geçirdiği değişim ve doğanın üretim sürecine müdahalesi, eserlerin önemli bir parçasını oluşturuyor.

“Aidiyet Bahçesi” sergisinin en dikkat çekici unsurlarından biri, geçmişten günümüze ulaşan mimari çizimlerdir. Kentsel dönüşüm nedeniyle boşaltılan bir yapıda bulunan ve daha önce bir mimara ait olduğu bilinen eski aydıngerler üzerinde gerçekleştirilen çizimler, bu yapının geçmişteki izlerini gün yüzüne çıkarıyor. Yetişkin’in eserlerindeki bitkilerle ilişkili bu çizimler, değişen kent ve mekanlarla birlikte geçmişte kalan hayatlara da dokunuyor.

Sergideki çiçekler yalnızca bitkileri değil, yön değiştiren yaşamları da sembolize ediyor. Yapraklarda mimari izler, köklerde bellek ve toprağın renklerinde başka bir yerde yeniden var olma ihtimali kendini gösteriyor. 15 eserden oluşan sergiye eşlik eden çadır enstalasyonu, ev, yer değiştirme, geçmiş ve aidiyet etrafında kurulan düşünsel alanı daha da genişletiyor.

Her evin bir hatıra taşıdığı belirtilen sergide, kapıların geride kalması veya anahtarların insanla birlikte yol alması, köklerin insanın belleğinde varlığını sürdürmesine işaret ediyor. “Aidiyet Bahçesi”, aidiyet duygusunun sabit bir yerden ziyade, zamanla yeniden kurulup yeşeren bir bağ olarak ele alınıyor.

Sanat pratiği, doğayla birlikte üretim teması üzerinde şekillenen Yetişkin, uzun yıllar resim, tekstil ve tasarım alanlarında çalışmalar yürüttü. Kimyasal boyalara karşı geliştirdiği alerji nedeniyle doğal malzemelere yönelen sanatçı, toprak pigmentleri, bitkiler, kök boyalar ve diğer organik malzemelerle kendi boyalarını üretmeye başladı. Anadolu’nun kadim boya reçetelerini araştıran Yetişkin, bu bilgileri çağdaş sanat pratiği içinde yeniden yorumluyor.

Yetişkin’in çalışmalarında doğa, sadece malzemenin kaynağı değil, aynı zamanda üretim sürecinin de bir parçası. Doğal renklerin zaman içinde değişmesine ve dönüşmesine olanak tanıyan sanatçı, eserin tamamlandığı anın ötesinde de doğanın bıraktığı izi üretimin devamı olarak görmektedir. 2024 yılında Galeri Işık Teşvikiye’de açtığı “HAD” sergisinde de insanın doğayla ilişkisini, tüketim biçimlerini ve ekolojik dengeyi ele almıştı.

Bozcaada, Yetişkin’in sanat yolculuğunda önemli bir yere sahip. İlk kişisel sergisini Bozcaada Rengigül Sanat Galerisi’nde açan sanatçı, adanın yanan ormanlarının küllerini kullanarak eserler üretmiş ve Bağ Bozumu Festivali kapsamında çocuklarla yaptığı çalışmalarla sanat pratiğini adanın doğasıyla buluşturmuştur.

“Aidiyet Bahçesi” adlı yeni sergisiyle Yetişkin, doğanın kök salma biçimlerinden yola çıkarak insanın kendi kökleri, belleği ve ait olma duygusu üzerinde düşünmeye davet ediyor.